De Amerikaanse Folder van de Informatie van de Geschiedenis

De koude Oorlog

De koude Oorlog

Wanneer wij terug over de spanwijdte van eeuwen kijken die Amerikaanse geschiedenis vertegenwoordigt, is het gemakkelijk om belangrijke militaire overeenkomsten uit te roepen die de belangrijkste oorlogen van dit land vertegenwoordigen. Van Wereldoorlog II aan de Burgeroorlog aan Korea aan Wereldoorlog I, is Amerika geïmpliceerdr in vele militaire overeenkomsten en te voorschijn gekomen victorious alles bij elkaar maar enkelen van hen. Maar één van de vreemdste, langste duurzame oorlogen Amerika waaris binnengegaan in was die de „Koude Oorlog“ werd genoemd.

Voor vele Amerika die vandaag leven, was de Koude Oorlog een feit van het leven voor decennia. De reden het een koude oorlog was was dat er geen slagveld, geen legers op plaatsing, geen lichaamstellingen en geen belangrijke overeenkomsten aan rapport waren. In plaats daarvan was het langdurig van stille animosity tussen de Verenigde Staten en de Sowjetunie die van het eind van Wereldoorlog II tot de vroege jaren '90 duurden.

Het vreemde ding was dat de koude oorlog uit onze verhouding met de Sowjetunie tijdens Wereldoorlog II voortkwam die een verhouding van vriendschap was. Maar de zaden van het „conflict“ waren op zijn plaats aan het eind van die afschuwelijke oorlog. Met de aanwezigheid van kerntechnologie, was het concept een „grootmacht“ geboren. Dit was zelf geen bron van spanning tot de Sowjetunie zelf eveneens de bom en een lange koude tribune - van gevolgd ontwikkelde waarin beide naties duizenden deze wapens op elkaar opleidden om andere te waarschuwen dat zij nooit moeten nadenken in brand stekend die wapens.

Het was een het staren wedstrijd die bijna vijftig jaar duurde en tot een enorm afvoerkanaal op beide economieën leidde. Beide landen moesten „pariteit“ van hun kernwapens handhaven zo geen van beide land gekregen meer dan andere zo het werpen van het machtsevenwicht en het geven van één strijder een oneerlijk voordeel. Dit was een vreemde logica in die zin dat beide landen genoeg bewapening bezaten om aardedozens tijden over te vernietigen maar nog drongen zij op „het hebben van pariteit“ door de koude oorlog aan.

Het was duidelijk dat geen slag tussen de Sowjetunie en Amerika ooit kon worden getolereerd. Het potentiële resultaat van het in dienst nemen van die wapens had de bevoegdheid om het leven op planeetaarde te vernietigen. Maar geen van beide land was bereid om hun wapens te bepalen en met het proces te beginnen om vrede met andere te maken. Zo bleven de wapens op elkaar, dag na dag, jaar na jaar, vijftig jaar richten.
Zo in plaats van het leiden van slagen direct, bestreden de twee landen elkaar door kleine oorlogen rond de wereld. De Sowjetunie, die met China werken droegen gelukkig tot het vernederende verlies in Vietnam bij dat de Verenigde Staten verdroegen. Maar de Verenigde Staten draaiden en toen bewapenden rond Afghaanse Mujahideen die tot de nederlaag van de Sowjetunie in hun beroep van dat land leiden. Van volmachtsoorlogen, het ruimteras, en occasioneel gezicht offs zoals de Cubaanse Crisis van de Raket, ging de Koude Oorlog voor decennia verder die de wil en het besluit van beide landen testen nooit weg te kijken en andere het voordeel te geven.
Tot slot nam de druk op de economieën van de twee landen zijn tol in de vroege jaren '90, in het bijzonder in de Sowjetunie aangezien de spanning van het ondersteunen van zulk een dure en onproductieve oorlog de Sovjeteconomie in instorting dwong en het imperium verdeelde. De Verenigde Staten hadden de koude oorlog door zwenking zullen verdragen en koppige weigering gewonnen toe te geven. Dit is zelden gesproken van element van de Amerikaanse geest maar het is één die de Sovjets aan hun eigen te testen ramp niet leerden. Hopelijk zal geen andere „grootmacht“ ooit denken zij uitgerust zijn om het opnieuw te testen.

Vertaal

English website translator